دانه قهوه 60 درصد عربیکا

اگه دنبال یه قهوه‌ای می‌گردی که نه اون‌قدر ترش باشه که دلت رو بزنه و نه اون‌قدر تلخ که نشه بدون شکر خوردش، ترکیب ۶۰-۴۰ (۶۰٪ عربیکا) دقیقاً همون نقطه امنه. این قهوه یه بالانسِ خیلی باحال بین عطر خوبِ عربیکا و گیرایی و غلظتِ روبوستا ایجاد کرده. حالا بسته به این‌که چقدر طرفدار تلخی باشی، سه تا انتخاب جذاب پیش رو داری:

رست مدیوم (شکلاتی و رفیقِ شفیق):

این رست مخصوص کساییه که دوست دارن طعم واقعی و اصیل قهوه رو حس کنن. یه فنجون قهوه که بوی شکلات و آجیلش کل خونه رو برمی‌داره. تلخی‌ش کاملاً اندازه است و یه شیرینیِ ملایم و جذابی ته گلوت باقی می‌ذاره. واسه شروع یه روز پرانرژی که نمی‌خوای سنگین بشی، بهترین گزینه‌ست.

رست مدیوم‌دارک (یه پله جدی‌تر):

اگه حس می‌کنی مدیوم برات یه مقدار ملایمه و دنبال یه ضرب شستِ بیشتر می‌گردی، برو سراغ مدیوم‌دارک. اینجا طعم شکلاتی و آجیلی هنوز هست، اما تلخی قهوه خودش رو بیشتر نشون می‌ده. اسیدیته (ترشی) خیلی کمه و در عوض یه کرمای (خامه) غلیظ و خوشگل روی قهوه‌ت می‌بنده که حسابی می‌چسبه.

رست دارک (پرشور و پرقدرت):

این دیگه تهِ بازیه برای طرفدارای تلخی! رست دارک یعنی یه قهوه غلیظ، پرکشش و سنگین. توی این رست، ترشی تقریباً صفره و جاش رو به تلخیِ جذاب و طعم‌یادهای شکلات تلخ داده. اگه اهل قهوه‌های غلیظ هستی که با یه شاتش کلاً یادت بره خستگی چیه، دارک رو انتخاب کن.